Blisko bądź, kochaj mnie... Cóż za bzdury, żyj z całych sił co to za slogany? Zgasne, znikne, cóż za różnica, na grobie i tak ten sam tekst: Żyła , zmarła tragiczną śmiercią/odeszła/ żegnamy z żalem, ile w tym szczerości?

To los decyduje czy mam czy nie, miałam, nie mam, mieć nie chce, bo to nie to...

Krok do przodu, do miłości? Krok w tył, z nienawiści? Krok w bok, przekora wobec miłości? Więc czemu stoję w miejscu? Opadam tylko zmęczona na kolana nie szukając sensu w dalszym szlaku życia.

Promień słońca, tęcza? Nie to tylko zapomniany obrazek dawnych lat.

Jak żyć gdy każdy łyk powietrza dusi tylko mnie...

Po co dalej isć gdy jedyne kroki wykonywane są na kolanach.

Gdzie godność, gdzie miłość, gdzie człowiek co zrozumie?

Na nikogo już nie liczę, przeliczyłam się, dziękuje.

Kolejna próba by cierpienie ustało... Może tym razem?